داليا إيهاب محمد يسرى تكتب: كاس داير

هى/ رسمتك فوق بحور الورد
ورسمى كان أقل كتير
من المطرة ف وقت البرد

هو/ عنيكى بتحلى فى وجودى
فبتحلى الحنين أكتر
وقلبى يدق من فرحه
فتهرب نظرتى بشوقه

هى/ وحشنى كتير وخوفى يزيد
بخاف من شوقى وأنت بعيد
لتبعد مرة تنسانى

هو/ أنا وأنتى حكاية شوق
بتحلالى ف وقت البعد
لا أنا عمرى نسيت قلبك
ولا عمرى نسيت الوعد

هى/ جنونك وقت روقانك
وعقلك وقت تركيزك
وطيبتك وقت ما أنا جنبك
وألشه حلوة لحظة جد
فبعمل نفسى مدايقة
وأنا أصلا هموت مالضحك

هو/ مشتاق قلبى أوى ليكى
وقلبى بيبكى من خوفه
وبترجاكى بين نفسى
وقلبى بيشكى لجروحه

هى/ وأنت كمان وحشنى أكتر
وبدعيلك كتير بالصبر
همومك هى هى همومى
وادعيلى ف وقت الفجر
فاكرنى ولا ناسينى
أكيد عارف
فراقك والله على عينى

هو/ فاكرك بس دى شوية !
لأنك أصلا فى تفكيرى
وبدعيلك أكون ليكى
وفى الجنة أشوفك وقت ماتجيلى
فراقك كان وجع مرر
حياتنا صعب تتكرر
لا أنا أصلا بقيت موجود
ولا دلوقتى ليا وجود
ولا أنتى بقيتى أنتى
بقيتى ماضى وأقول كنتى ...