د.هانى أبو الفتوح يكتب: عَاشْ الشَهيدْ

رِحلِة حياتُه كُلها مِتقَسِمَة
عايش عشان يِجمَع لنَفسُه أوسِمَة
وتشوفُه تِلقَى شَكلُه وحدُه
لُه علامَه … لُه سِمة
……………………
قُلت أَسأَلُه
إيه اللى شُفتُه فى دُنيِتَك ؟
مين اللى زَرع الورد دا فى سِكتَك ؟
مين حَلَى شَكلُه وعَسِلُه
حَلَى مِعَاه خَطوِتَك ؟
…………………
شُفتُه فى طَريق
ماشى لوَحدُه فى أَوِلُه
والناس هناك
هُمُوم طَريقَها طَوِلُه
فِكرُه بِعيد
شارد وَحيد
عَندُه هَدَف بيكَمِلُه
الناس تِفكَر
بس بُكرَه الأَكل إِيه ؟
وهُوَ فِكرُه
هُمُوم حَياتَه هَيعمل إيه ؟
عُمرُه ما فَكَر
يُوم يِعيش ولا يِمُوت
عُمرُه ما فَكَر
قَطر عُمرُه واقف بِعيد
ولا يِفُوت
عُمرُه مافَكر يِبقى صُوته
أَعلى صُوت
لكن حَياتُه فى مُنتَهاه ومَبدَأُه
واللى شَغل قَلبُه وعَقلُه ومَبدأُه
إزاى يِقَابل بُكرَه رَبُه
اللى خَلَقُه ويِرزُقه ؟
هَيقُول لُه إيه ؟
هَيِعمِل إيه ؟
الدين دَا فَرض واجِب عَليه
وهو مَخلُوق لُه بإديه
…………………
مَليون سَبب
خَلُوا الشهادة تِنكَتب
خَلوا العِبادَة فيها العَجَب
شُفت اللى بيصَلى هِناك
فَاكر بركعَة صَار مَلاك
وهُوَ وَحدُه اللى نَجَى
والناس بِحالها للهلاك
ولو تِقُول فين الجهاد ؟
يِقُول دا من أغلَى المُراد
لكن دا باب مَقفُول عَلينا
وقَفَلُه حُكَام العِباد
مين اللى عَطَل فَرضِنا ؟
مين اللى قال إن الجهاد مُش مِننا ؟
إزاى بقى يِعيش الشَهيد فى وِسطِنا
يبقى طَريقُه غير طَريقنا كُلنا
إحنا طَريقنا للهلاك
هُوَ فى طَرِيقُه مِعَاه مَلاك
الجَنة لُه مِتزَينة
…………………
مَاشِى ومِعَاه مَفاتيح للجَنة؟
شَايفُه سَعِيد فَرحان وإتهَنى
نِسِى أَفراحُه ويا جِراحُه
خَد مُفتَاحه وراح يِتحَنى
وقت الزَفَة مَلايكَة مِعَاه
واقفة هناك وبتِستَناه
بيقول رَبى أَنا أجرِى عليك
واهب رُوحى وعُمرى إليك
وقت الحرب
لابخاف ضَرب
لا هَمنى شرق
ولا هَمنى غرب
يا جِهاد يا مُنَايا
أنا باستَنَاك
أَرضى . سَمايا
عقلى جَسَدى
رُوحى خُطَايَا
كُلُه فَداك
يِيجى الشهيد
شَمعُه مِنَوَر من بعيد
الدنيا سُودَة كُلَها
وهو وحدُه طَالِع لُه عيد
وقت الحِساب
مَفيش عَذاب
وفى دَفِنتُه
يِلقى مَلايكَة فى سِكته
شايلَة الكِتاب من فَرحِتُه
يِشفَع لسَبعِين
وِسط أَهلُه وحِتِتُه
أَصل الجِهَاد عَامِل مَزاد
بيقُول أنَا غَايةِ المُرَاد
أنا أَمر صَادِر
وقَرارُه مِن رَب العِباد
شُوف اللىِ كَان عَامِل مَلاك
وَقت الِحساب شَاف الهَلاك
إلا الشَهيد واقف بِعيد
فى الجَنة بيرَفرَف سَعيد
فى المُوت سِكُوت
النَاس تِمُوت
وهُو حَى عَندُه رِزقُه
كُل يُوم عَايش فى عِيد
فى كتَابُه قَالها رَبِنَا
وإحنا نِقُولهَا كُلِنا
عَاش الشَهيد عَاش الشَهيدٌ
عَاش الشَهيد عَاش الشَهيدٌ