محمد عمر يكتب: فى المعادى

من بعيد و لقيتها جايّة
وف دلال قعدت قصادى
فى الجمال أجمل حورية
مستحيل دا يبقى عادى.
***********
هيّه قعدت كنت جاهز
نظرة حلوة و رُحت غامز
ضحكت الحلوة وبصت
بابتسامة ووش نادى.
**********
قلت أنا لو بعد إذنك
نفتح الشباك دا جنبك
النسيم صافى ودافى
و النهاردة جوه هادى.
**********
فتحت الشباك وقالت
كام محطة الوقتى فاتت؟
كنت إنا مش واخدة بالى
أصل انا نازلة المعادى.
**********
قلت أنا و لا شىء يهمِّك
لما نوصل هبقى أقولِّك
أصل أنا هنزلها زيك
عندى مشوار فى المعادى.
**********
كِدبة ورميتها فى ثانية
كان معادى ف حتة تانية
بس إيه اللى هيجرى؟
مش مهم يضيع معادى.
**********
بان عليها و بان عليّا
مِلت ليها و مايلة ليّا
شفتها قلت دى هيّه
إللى راح تملا فؤادى .
**********
حلم عمرى أهو قبالى
إللى أنا رسمته ف خيالى
دى اللى أنا عايزها حلالى
لازم أنزل المعادى.

عن قصة حب نُسجت خيوطها الأولى فى مترو الأنفاق.