محمد زكريا حبيشى يكتب: كلامك جارح

لاحظ إن كلامَك جارح
ياما كتير بتقول وبسامِح
كـُتر القسوة أكيد صَدقنى
بتشوه جوانا ملامح

وبشوفـَك أوقات قـُدامى
بتحطم بإيديك أحلامى
إيه ذنب إن أنا يوم حبيتك
وبتقسىَ وبتزيد فى آلامى

بسمع صوت ظـُلمك وبخبى
وتدوس وبرجليك على قلبى
واعمل إنى ما خدتش بالى
رغم حاجات جوايا بتبكى

الغربة وحسيتها فى حضنك
توهت كتير فى الدنيا ومنك
ولا شفت معاك لحظة فرحة
ولا حتى قدرت أبعد عنك

إنسانى وابعد وارحمنى
ولا عشان حب تعذبنى
بُكره تجرب حد يخونك
ولا هسمح لك يوم تألمنى

كل كلامك وهم فى وهم
ليه قلبك غاب عنه الفِهم
ما بقتش بقلبك تهوانى
ما بقتشى فى حبك ليه شَهم

أنفاسك كانت أنفاسى
كـُنت لى عزوة وكنت لى ناسى
بس بتلعب ليه بمشاعرى
وبتبعد وبتعمل ناسى

سحر الشوق بينا بيرفـُضنا
ومفيش حب فى يوم بياخدنا
غير كل الأوهام فى عيونك
هى اللى بتقدر تـُسكنا

بحتار دايماً ليه فى طباعك
أومال لو قلبى فى يوم باعك
كنت هتعمل إيه ويايا
أكتر من ظلمك وخداعك

خليك فاهم أيوة وواعى
كل دموعك مالهاش داعى
كانت فرصه ولكن دبلت
مقدرتش للحب تراعى