راضى على الطهطاوى يكتب: وداع لتلميذى

كان تلميذى مؤدب شاطر
زى السكر حلو جميل
ورده تفتح جوّها عاطر
كل قلوبنا إليه بتميل
ودَّع أهله وطالع فاطر
قطرنا خلا َّ دمه يسيل
===
ودّع ماما وبابا باسه
جاى مدرسته شايل كراسه
كان الحلم لبلده وناسه
جوَّا القلب علينا غالى
عدَّا عليه القطر و داسه
وساب فى الفصل مكانه خالى
**
ودع بابا وماما وسلـِّم
جاى مدرسته عشان يتعلـِّم
دكتور جامعه خطيب يتكلـِّم
عدَّا عليه القطر و داسه
وساب فى الفصل مكانه مضلِّم
**
حلم أبوه وفرحة أمه
يا ما شرَّّف خاله وعمه
محدش أبدا ً فينا ذمه
صورته بريئه وخفة دمه
عدّا عليه القطر يا ناس
كوم اللحم دا مين هايلمه ؟!
==
عصفور ماما وبابا وطيره
كان مستقبل بكره وخيره
راح فى معاده لقدره وسيره
عدَّا عليه القطر يا ناس
وساب فى الفصل مكانه لغيره
**
عصفور مالى البيت تفاريح
جاله أجله زى الريح
عدّا عليه القطر يا ناس
وخلا وراه القلب جريح
**
حجز الرحله مع أصحابه
راسم هدفه جوا كتابه
براءه بتنطق جوا عينيه
عدَّا عليه القطر و داسه
وساب كتابه بيبكى عليه
**
صلى الفجر ولبس هدومه
جاى يتلقى بلهفه علومه
حلاوة خـَطـُه وفن رسومه
كان بيقول أنا هطلع قاضى
عدَّا عليه القطر و داسه
وساب فى الفصل مكانه فاضى
ورده بريئه وفيها معانى
ودع فصله ماجالوش تانى
ودع فصله ماجالوش تانى