قصيدة «اللى كان» لكوثر مصطفى

اللى كان... واقف زمان
على باب حياته بيترعش
وبيضرب... وبيتعفق
وبيتخنق... وبيتكرش
وكل مادا... يخاف زيادة
وجوه نفسه ينكمش
اللى كان... دا اللى كان
اللى كان... ماعادشى هوه
شيل الحمول... إداله قوة
والدوس عليه... عليه... عليه
الدوس عليه علمه
ما حد يقدر يكسره
ولا حاجة تقدر تهزمه
اللى كان... دا اللى كان
واقف زمان على باب حياته
بيترعش وكل مادا يخاف زيادة
وجوه نفسه ينكمش
أول إمبارح قابلنى
فى المظاهرة جنب منى
وكأنه عمره فى يوم ما مات
ولا اتهزم.. ولا انكسر..
ولا قطره فات..
ولا أجبروه يحفر بإيده قبر ليه
ويخش يرقد من سكات
اللى كان... دا اللى كان
أول إمبارح قابلنى
فى المظاهرة جنب منى
عدا الحواجز والحدود
كسر السلاسل والقيود
نظراته طلقات البارود
والدم سارح م البيبان
اللى كان... دا اللى كان
اللى كان ماعدش هوه
شيل الحمول إداله قوة
والثورة عمت البلاد
اللى كان... دا اللى كان