عبد اللطيف فايز يكتب: فى يوم كنت نايم

وطقت فى بالى
إنى اصحى وأقوم
وزعقت زعقة قوية
وقلت... (بس فى عقل بالي)
اصحى
حياتك هتفضل مقضيها نوم؟
ولسه هشيل اللحاف من عليا
بشوييييش ما أنا أصلى بصراحة
كنت خايف لتصحى الولية
لقيت اللحاف مكلبش فى جسمى
أشده لفوق يزنق عليا
أشده شمال يجينى يمين
أشده يمين يجيبنى شمال
وقامت ما بينا خناقه وقتال
وكام شدة منى على كام لوكامية
وكام رفسة منى.. على كام بونيه
صحيت الولية
وزغرت لى زغرة
ولسه هتزغر كمان للحاف
لقيته فى ثانية اتشال من عليا
وقلت فى بالى صحيح عالم تخاف
ولسة هكمل لقيت المدام
ما اهو دلوقت لزماً ما تبقاش ولية
تبقى حبيبة عيونى ... المدام
لقيت المدام قافشة فى قفايا
وهاتك يا تحقيق معايا
ايه اللى صحاك فى السعادى؟
واية اللى خلاك أساسا تفكر
بأنك هتقدر
تفارق السرير؟
جاوب قوام ...ومن غير كلام
ولسه راح انطق
راحت شدانى م الجلابية
وراحت تقرب
تقرب
وهمست فى ودنى
تقولش سكينة بتهمس لريا!
وقالت...
اللى فى عقلك لا يمكن هيحصل
اوعاك تفكر أنى هسيبك
فى البيت
تيجى براحتك كدا
أو تروح!!
ولو يوم تفكر
بأنك هتهرب
نواحى الصالون
هجيبك.... هجيبك
ولو يوم تفكر تزور السلالم
وتطلع لفوق
هخلى حياتك
ليل طوووووووووووويل
متعرفش فيه غروب من شروق
وفجأة لقيتنى بشد اللحاف بشويش عليا
وفجأة كمان لقيتنى بقول
يا بخت من بات مظلوم
ولا باتش