علمونى زمان

علمونى زمان وقالوا ....إنك إنتى يا مصر أمى
وكل حبة رمل فيكى .........ليها أصل جو دمى

علمونى والعلام
كان كلام والسلام
بس اسمك كان حكاية
كان كلام غير الكلام

علمونى والسنين بتفوت عليه
وكل ما أكبر تصغرى إنتى ف عينيه
كل ما أبدأ أفهم الحدوتة
العلام اللى عرفته يبقى كله توتة توتة

يبقى راح
زى رمل كان ع الأرض فى وش الرياح
يبقى ردى يبقى قولى
منين ها ييجى الارتياح

هو ليه الظلم آيه
والخراب أصل الحكاية
واللى يقدر فيكى يظلم
يبقى ظلمه مالوش نهاية

هو ليه لما إنتى أمى
ماتشيليش ويايا همى
ماتخافيش مرة عليه
وبتفرحى لو شوفتى دمى

بأنزف قصادك من كام سنة
وإنتى ولا مرة هنا
نطق الحجر.. نطق السكات
قالوا اللى إنتى مش أمنا.

اللى فوق همه اللى فوق
وإحنا زى عبيد فى سوق
إمتى ييجى اليوم علينا
إمتى من عزك ندوق

شيلينا وشيلى برضه همنا
حسسينا إن إحنا منك وإنتى برضه مننا.
وقتها... مش هايبقى كتير عليكى دمنا.
وبعلو صوتنا نقول بجد إنك إنتى أمنا!!